ដោយ ៖ ហេង សូរិយា
ថ្ងៃទី 12-03-2012 ម៉ោង 18:05:44
ភ្នំពេញ ៖ អង្គការសាសនាមួយ នៅក្នុងប្រទេសឥណ្ឌាឈ្មោះមាហាវីរ មណ្ឌីរ (The Mahavir Mandir Trust) បានប្រកាសពីគម្រោងសាងសង់ប្រាសាទ តាមសាសនាហិណ្ឌូមួយ ដោយយក រចនាប័ទ្មតាមប្រាសាទអង្គរវត្ដខ្មែរ។
ពួកគេអះអាងថា ប្រាសាទ វីរ៉ាត អង្គរវត្ដ រ៉ាម (Virat Angkor Wat Ram) នឹងត្រូវសាងសង់រួចរាល់ប្រើពេល១០ ឆ្នាំ។ ពេលសាងសង់រួច នឹងក្លាយជា ប្រាសាទតាមបែបហិណ្ឌូសាសនា ដែល ធំជាងគេនៅក្នុងពិភពលោក។
មន្ដ្រីវប្បធម៌កម្ពុជានិងអ្នក ប្រវត្ដិ សាស្ដ្រភាគច្រើនបានប្រតិកម្មតបនឹង គម្រោងនេះ ហើយចាត់ទុកថា ជាការ លួចចម្លងដោយខុសច្បាប់នៅពេល ដែលអង្គរវត្ដគឺជាប្រាសាទស្នូលនៃក្រុម ប្រាសាទដែលបានចុះបញ្ជីបេតិកភណ្ឌ ពិភពលោកឬមានន័យថា អង្គរវត្ដគឺ មានតែមួយនៅក្នុងលោកនិងជាកម្ម សិទ្ធិរបស់កម្ពុជា។
រដ្ឋមន្ដ្រីក្រសួងវប្បធម៌និង វិចិត្រ សិល្បៈ លោក ហ៊ឹម ឆែម បានឱ្យដឹងថា គ្មានអ្នកណាអាចសាងសង់អង្គរវត្ដថ្មីឱ្យដូចប្រាសាទអង្គរវត្ដរបស់ កម្ពុជាដែល ត្រូវបានចុះបញ្ជីបេតិកភណ្ឌពិភពលោក រួចហើយនោះបានឡើយ។
លោកបន្ដថា ក្នុងនាមជាពលរដ្ឋខ្មែរ ម្នាក់ លោកប្រឆាំងចំពោះការសាង សង់ប្រាសាទចម្លងតាមប្រាសាទអង្គរវត្ដ។ លោកមានប្រសាសន៍ថា “ខ្ញុំឥតទទួល ស្គាល់ ហើយក៏អត់យល់ព្រមឱ្យឥណ្ឌាធ្វើ អ៊ីបចឹងដែរ។ ដូចនៅប្រទេសថៃ គេមាន ធ្វើរូបសំណាកអង្គរវត្ដតូច។ បើគេធ្វើ តូចចឹងវាគ្មានបញ្ហាអីទេ។ តែអានេះ គេធ្វើធំ ធំជាងអង្គរវត្ដទៅទៀត។ អ៊ីតចឹងខ្ញុំ យល់ថាមិនអាច។ ដូចខ្ញុំជម្រាបខាង ដើមថា អង្គរវត្ដវាអត់មាន២ទេ គឺវា មានតែ១”។
បើទោះជាយ៉ាងណាលោក ហ៊ឹម ឆែម បញ្ជាក់ថា ក្រសួងពុំមានតួនាទីក្នុងការ ចាត់វិធានការចំពោះករណីនេះទេ គឺជា សមត្ថកិច្ចនៃអាជ្ញាធរអប្សរា និងអង្គការ យូណេស្កូ។
លោក ខៀវ កាញារីទ្ធ អ្នកនាំពាក្យ រដ្ឋាភិបាលនិងជារដ្ឋមន្ដ្រីក្រសួងព័ត៌មាន ក៏ដូចជា លោក ថោង ខុន រដ្ឋមន្ដ្រីក្រសួង ទេសចរណ៍បញ្ចេញពីយោបល់ផ្ទាល់ខ្លួន របស់លោកថា ការបង្កើតឱ្យមានវត្ថុថត ចម្លងមួយនឹងធ្វើឱ្យមានវត្ថុពិតកាន់តែ មានតម្លៃ ហើយថា អ្នកដែលបាន ឃើញវត្ថុចម្លង នឹងមានចិត្ដចង់ឃើញ របស់ពិត ។ លោករដ្ឋមន្ដ្រីក្រសួង ទេសចរណ៍បានថ្លែងយ៉ាងនេះ ដោយអះ អាងយ៉ាងច្បាស់ក្នុងចិត្ដថាប្រាសាទអង្គរវត្ដចំណាស់១.០០០ឆ្នាំរបស់ កម្ពុជា នឹង មិនអាចមានអ្នកណាធ្វើដូចនោះឡើយ។ ទោះយ៉ាងនេះក្ដី រដ្ឋមន្ដ្រីទាំងពីរបាន អះអាងដូចគ្នាថា ពួកលោកមិនដែល បានទទួលព័ត៌មានថា មានភាគីឥណ្ឌា បានមកជួបរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជាដើម្បី ជជែកអំពីសាងសង់ប្រាសាទសាសនា ហិណ្ឌូអង្គរវត្ដចម្លងនៅក្នុងប្រទេស ឥណ្ឌានោះឡើយ។
អគ្គនាយកអាជ្ញាធរអប្សរា លោក ប៊ុន ណារិទ្ធ មានប្រសាសន៍ថា ការចម្លង យករចនាប័ទ្មទាំងស្រុងពីប្រាសាទអង្គរវត្ដ ដើម្បីសាងសង់ប្រាសាទមួយទៀតនៅ ក្នុងប្រទេសឥណ្ឌា គឺជាទង្វើខុសឆ្គង។ លោកថា ក្រុមការងារនៃអាជ្ញាធរអប្សរា កំពុងពិភាក្សា ស្វែងរកមធ្យោបាយតាម ផ្លូវច្បាប់ ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហានេះ។
លោក ប៊ុន ណារិទ្ធិ បន្ដថា “ថាវា មិនស្របច្បាប់វាមិនត្រឹមត្រូវទេ បេតិក ភណ្ឌពិភពលោកគេមិនអនុញ្ញាតឱ្យចម្លង អ៊ីដចឹងទេ ព្រោះអារបស់ហ្នឹងវាជារបស់ ទោលមិនមានដូចគ្នាអ៊ីញចឹងកើតទេ។ ក៏ ប៉ុន្ដែការតវ៉ាឬតវ៉ាយ៉ាងម៉េចហ្នឹង គឺ បញ្ហាកំពុងតែពិគ្រោះយោបល់ជាមួយអ្នកច្បាប់ត្រូវធ្វើយ៉ាងម៉េច ព្រោះអាហ្នឹង វាផុតដៃរបស់ខ្ញុំ។ ខ្ញុំកំពុងចាំការសម្រេច របស់អ្នកច្បាប់”។
ស្របគ្នានេះក្រុមប្រឹក្សាឃ្លាំមើល កម្ពុជា និងគណបក្សសិទ្ធិមនុស្ស បាន ចេញសេចក្ដីថ្លែងការណ៍ជំទាស់នឹង គម្រោងសាងសង់ប្រាសាទចម្លងប្រាសាទ អង្គរវត្ដខ្មែរនេះដែរ។
សេចក្ដីថ្លែងការណ៍ចុះថ្ងៃទី៩ ខែមីនា ចុះហត្ថលេខាដោយ លោក រ៉ុង ឈុន ប្រធានសមាគមគ្រូបង្រៀនឯករាជ្យ និង ជាសមាជិកក្រុមប្រឹក្សាឃ្លាំមើលកម្ពុជា បានហៅទង្វើនេះថា ជាការរំលោភសិទ្ធិ កម្ពុជា និងអង្គការយូណេស្កូ។
ក្រុមប្រឹក្សានេះទាមទារឱ្យ រដ្ឋាភិបាល កម្ពុជា ប្រាប់ទៅប្រទេសឥណ្ឌាឱ្យបញ្ឈប់ គោលបំណងរបស់ខ្លួន ព្រោះវាជាការ បំពានលើព្រលឹងជាតិខ្មែរ។ ចំណែក សេចក្ដីថ្លែងការណ៍របស់គណបក្សសិទ្ធិ មនុស្សបានលើកឡើងថា ប្រសិនបើ រដ្ឋាភិបាលមិនអើពើនឹងគោលបំណង របស់ឥណ្ឌាទេ គឺជាការប្រមាថមួយដ៏ធ្ងន់ ធ្ងរចំពោះព្រលឹងដូនតាបុព្វបុរសខ្មែរ។
ទោះយ៉ាងនេះក្ដី លោក ហ៊ឹម ឆែម រដ្ឋមន្ដ្រីក្រសួងវប្បធម៌ បានអះអាងថា លោកមិនធ្លាប់ដឹងថា មានភាគីឥណ្ឌា បានមកជួបរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជា ដើម្បី ជជែកអំពីគម្រោងការសាងសង់ប្រាសាទ ចម្លងប្រាសាទអង្គរវត្ដនៅក្នុងប្រទេស ឥណ្ឌានោះឡើយ។
មន្ដ្រីនៅ អង្គការសាសនាហិណ្ឌូ The Mahavir Mandir Trust លោកអាចារ្យ គិសហ័រ គុណាល (Kishore Kunal) បានប្រាប់បណ្ដាញផ្សាយព័ត៌មានប៊ីប៊ីស៊ី (BBC)ថា ប្រាសាទអង្គរវត្ដក៏ជាប្រាសាទ ដែលកសាងដើម្បីឧទ្ទិសដល់ហិណ្ឌូ សាសនាដែរ ទើបតែពេលក្រោយមកទេ បានប្ដូរមកជាវត្ដព្រះពុទ្ធសាសនា។
ប្រភពដដែលបន្ដថា ប្រាសាទ វីរ៉ាត អង្គរវត្ដ រ៉ាម ដែលចម្លងរចនាប័ទ្មពី ប្រាសាទអង្គរវត្ដនោះ គឺធំជាងប្រាសាទ អង្គរ ទាំងបរិវេណ ទំហំនិងកម្ពស់។ គម្រោង សាងសង់នេះប្រើពេល១០ឆ្នាំ និងចំណាយប្រាក់ជាង២០លានដុល្លារ។
អ្នកជំនាញប្រវត្ដិសាស្ដ្រ រស់ ចន្ដ្រា បុត្រ មានប្រសាសន៍ថា ករណីនេះអាច ជាមោទនភាពសម្រាប់កម្ពុជា ដែល កម្ពុជា ពីអតីតកាលបានទៅសិក្សាស្វែង យល់ពីវប្បធម៌ឥណ្ឌា តែមកដល់ពេល នេះបែរជាឥណ្ឌា មកចម្លងស្នាដៃខ្មែរ វិញ។ តែលោកថា ការចម្លងដែលដូច បេះបិទ ដោយមិនបានគិតពីកម្មសិទ្ធិ បញ្ញា ជាទង្វើខុសឆ្គងមួយ។
លោក រស់ ចន្ដ្រាបុត្រ បានថ្លែងថា “ដែលគេស្រលាញ់ គេចូលចិត្ដ ឬលួច ចម្លងពីយើងហ្នឹង ជាមោទនភាព ប៉ុន្ដែ អ្វីដែលយើងចាត់ទុកថា ជាអំពើអសីល ធម៌ ជាអំពើដែលខុសនឹងច្បាប់ ជាន់ឈ្លី ច្បាប់ គឺការលួចចម្លងអត់មានការ អនុញ្ញាត”។
កាលពីចុងទស្សវត្សរ៍ ឆ្នាំ១៩៨០ និង ដើមទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៩៩០ ក្រុមអ្នក បច្ចេកទេសមកពីប្រទេសឥណ្ឌា បានមក ជួសជុលប្រាសាទអង្គរវត្ដ។ ក្រុមអ្នក បច្ចេកទេសមកពីប្រទេសឥណ្ឌា ដែល មានផ្នែកបុរាណវិទ្យា ស្ថាបត្យកម្ម និង គីមីវិទ្យា បានជួសជុលផ្នែកដែល ខូច ខាត និងសំអាតប្រាសាទ។ ក្នុងការជួល ជុលក្រុមឥណ្ឌាបានរៀបសម្រេចរោង ទងកូរសមុទ្រទឹកដោះ ដែលនៅរាយ ប៉ាយបន្សល់ទុក ដោយការជួសជុល ដោយអ្នកបច្ចេកទេសបារាំង ជួសជុល អានត្រៃខាងជើងជណ្ដើរ កសិណទឹកខាង ជើងស្ពាននាគ និងការបំផ្លាញរុក្ខជាតិ ដែកចាក់ឬសក្នុងថ្ម ប្រាសាទ។ ប៉ុន្ដែ ក្រុមនេះត្រូវគេរិះគន់ថា បានប្រើប្រាស់ អាស៊ីត និងច្រាសដែកក្នុងការលាង សំអាតផ្ទាំងថ្មនៅអង្គរ ធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ គុណភាពថ្មប្រាសាទអង្គរ។ សកម្មភាព លាងសំអាតថ្មនៅប្រាសាទអង្គររបស់ ក្រុមបច្ចេកទេសឥណ្ឌាត្រូវបញ្ឈប់បន្ទាប់ ពីមានប្រតិកម្មពីអ្នកជំនាញនិងអន្ដរាគមន៍ របស់ក្រសួងវប្បធម៌ ស្របពេលដែល គម្រោងជួសជុលអង្គរវត្ដរបស់ក្រុមនេះ បានដល់ពេលត្រូវបញ្ចប់ដែរនោះ។
ការសង់ប្រាសាទថ្មីដោយចម្លងតាម ប្រាសាទអង្គរវត្ដ ដែលគេកំពុងធ្វើនៅ ឥណ្ឌា នៅពេលនេះ គឺចូលក្នុងករណី ចម្លងស្នាដៃស្ថាបត្យកម្ម ដែលជាផ្នែក មួយ នៃសិទ្ធិអ្នកនិពន្ធ។ នៅក្នុងក្របខ័ណ្ឌ ច្បាប់កម្ពុជា ស្នាដៃស្ថាបត្យកម្មទទួល បាននូវការការពារពីសំណាក់ច្បាប់ស្ដីពី សិទ្ធិអ្នកនិពន្ធនិងសិទ្ធិប្រហាក់ប្រហែល ឆ្នាំ២០០៣។
នៅក្នុងក្របខ័ណ្ឌច្បាប់អន្ដរជាតិ សិទ្ធិ អ្នកនិពន្ធទទួលបាននូវការការពារពី សំណាក់អនុសញ្ញាសំខាន់ៗពីរ គឺអនុ សញ្ញាក្រុងប៊ែន (Berne Convention 1886) និងអនុសញ្ញាក្រុងហ្សឺណែវ ស្ដីពី សិទ្ធិជាសកលនៃអ្នកនិពន្ធ (Universal Copyright Convention 1952)។ កម្ពុជា និងឥណ្ឌា គឺជាសមាជិកនៃអនុ សញ្ញាក្រុងហ្សឺណែវនេះ។ ម្យ៉ាងទៀត ប្រទេសទាំងពីរសុទ្ធសឹងជាសមាជិកអង្គការពាណិជ្ជកម្មពិភពលោកនិង អង្គការ កម្មសិទ្ធិបញ្ញាអន្ដរជាតិ។ ដូច្នេះ ឥណ្ឌា មានកាតព្វកិច្ចគោរពសិទ្ធិអ្នកនិពន្ធ ដែល មានចែងក្នុងច្បាប់របស់កម្ពុជា។
ក៏ប៉ុន្ដែ ទាំងនៅក្នុងច្បាប់កម្ពុជា និង នៅក្នុងអនុសញ្ញាអន្ដរជាតិស្នាដៃ ស្ថាបត្យកម្មមិនទទួលបាននូវការការពារ ជារៀងរហូត ដោយគ្មានកាលកំណត់ នោះទេ។ ច្បាប់របស់កម្ពុជា (ក៏ដូចជា អនុសញ្ញាក្រុងប៊ែន) បានកំណត់ថា សិទ្ធិបេតិកភណ្ឌរបស់អ្នកនិពន្ធទទួលបានការការពារតែក្នុងរយៈពេល៥០ ឆ្នាំ ប៉ុណ្ណោះ ក្រោយពីការស្លាប់របស់អ្នក និពន្ធ។
ដូច្នេះ ស្នាដៃស្ថាបត្យកម្មប្រាសាទ អង្គរវត្ដ ដែលសាងសង់ដោយអតីតព្រះ មហាក្សត្រខ្មែរ តាំងពីរាប់រយឆ្នាំមក ហើយនោះ ប្រាកដជាត្រូវហួសពេល កំណត់ ដែលការពារដោយច្បាប់ហើយ។
នៅក្នុងក្របខ័ណ្ឌអង្គការយូណេ ស្កូវិញ ប្រាសាទអង្គរវត្ដ ដែលត្រូវចុះក្នុងបញ្ជី បេតិកភណ្ឌពិភពលោក ទទួលបាននូវ ការការពារពីសំណាក់អនុសញ្ញា ឆ្នាំ ១៩៧២។ ក៏ប៉ុន្ដែអនុសញ្ញានេះ មាន ចែងតែអំពីការការពារ និងការអភិរក្ស ប្រាសាទ កុំឱ្យបាក់បែកឬខូចខាតតែ ប៉ុណ្ណោះ មិនមានចែងអំពីការការពារ ស្នាដៃស្ថាបត្យកម្ម ពីការថតចម្លងនោះទេ។
នៅក្នុងការអនុវត្ដជាក់ស្ដែង ការ ចម្លងសម្បត្ដិវប្បធម៌ ដែលជាបេតិក ភណ្ឌពិភពលោក មិនមែនទើបតែនឹង កើតមានឡើង ចំពោះប្រាសាទអង្គរវត្ដ របស់កម្ពុជានៅពេលនេះទេ។ Tour Eiffel របស់បារាំងត្រូវបានគេចម្លង ប្រមាណជា៣០ ដូចជា Tour Eiffel នៅកាស៊ីណូ Las Vegas (សហរដ្ឋ អាមេរិក) ដែលជាការចម្លងដូចបេះបិទ គ្រាន់តែមានទំហំទាបជាងពាក់កណ្ដាល។ អង់តែន Tokyo Tower នៅជប៉ុន សង់ យកលំនាំតាម ហើយមានកម្ពស់ខ្ពស់ ជាង Tour Eiffel មែនទែន ដោយគ្រាន់ តែលាបពណ៌ខុសគ្នា (ពណ៌សលាយ ក្រហម)៕

